“Je staat soms versteld van wat bewoners oppikken tijdens de kerkdienst”, vertelt vrijwilligster Evelien Meerkerk. Vrijwel iedere zondag begeleidt ze bewoners van Siloah-locatie Tharah in Barneveld naar de ochtend- en/of avonddienst.
Evelien werkte zelf tientallen jaren als begeleider in de gehandicaptenzorg en ook in haar vrijwilligerswerk heeft ze een hart voor mensen met een beperking. Al heel wat jaren gaat de Veenendaalse met bewoners van Tharah mee naar de kerk. Tussen de kerkdiensten is ze bij een vriendin van haar moeder te vinden.“We bezoeken de diensten in de Gereformeerde Gemeente Barneveld-Centrum, maar die wordt nu verbouwd. Daarom gaan we nu naar Kootwijkerbroek.” De ene keer gaan er twee of drie bewoners mee, een andere keer zes tot acht.
De bewoners van Tharah gaan graag naar de kerk en hebben daar hun eigen plekje. “Dat is fijn en geeft structuur.” Tijdens de dienst merkt Evelien dat bewoners enthousiast zijn en tegelijk eerbiedig meedoen.“Eén van hen maakt altijd veel geluid, maar in de kerk is ze stil. Bij het zingen van psalmen doet ze haar armen omhoog; dan jubelt ze. Een andere bewoner kent heel veel psalmen uit zijn hoofd, ook onbekendere. Ja, daar neem ik wel eens een voorbeeld aan. Van mensen met een beperking kun je veel leren, is mijn ervaring.”
Eén bewoner maakt altijd veel geluid, maar in de kerk is ze stil.
Is het niet intensief om iedere zondag de bewoners te begeleiden? Evelien vindt van niet. “Ik ben echt een begeleider en het geeft me veel positieve energie.”Dat de Tharah-cliënten onder Gods Woord komen, is echter het belangrijkste. “In de auto of bij de koffie praten we vaak even na. Dan vraag ik bijvoorbeeld: hoe vond je de preek? Ik sta soms versteld van wat bewoners oppikken van de dienst. De een vond een psalm mooi, de ander vertelt iets over de inhoud van de preek. Ze vertellen vaak mooie dingen.”